De vreugdekreet over ons ei is geïnspireerd op het prentenboek De koe die een ei legde van Andy Cutbill en Russell Ayto (in vertaling van L.M. Niskos, 2007). Een boek dat we vele jaren terug voor het eerst ontleenden en thuis echt in de smaak viel.

@ Andy Cutbill en Russel Ayto (vertaling L.M. Niskos), De koe die een ei legde, Lemniscaat

Een even eenvoudig als geniaal verhaal: Nellie de koe vindt van zichzelf dat ze helemaal niet bijzonder is en belandt in een dipje (echt waar). Tot ze op een dag een … ei heeft gelegd!
Ik herinner me nog goed hoe ik het boek avond na avond moest voorlezen. De kinderen leefden mee met Nellie, gniffelden om de plannen van de kippen, waren misnoegd over de jaloerse koeien en schaterden om de trotse boer. Het verhaal nodigt echt uit tot levendig en creatief voorlezen. De oprechte verbazing van Nellie over haar ei, de “tok”-conversatie tussen de kippen of de bitse opmerkingen van de andere koeien; De koe die een ei legde biedt zo veel vertelmogelijkheden dat het voorleesmoment ongetwijfeld een succes wordt!