Coda

“Maar zonder kan ik niet slapen!” pruilt ze. Die avond moet het vooruit gaan. Hupsakee. In bed. Nee. Geen verhaaltje. Te laat. Te moe. Te dit. Te dat.

De pruillip als ultieme argument. Ik ga overstag want ik besef: dit getouwtrek brengt ons nergens. En ook: is er niet altijd minstens een handjevol tijd om even te gaan zitten voor een verhaal, een vers, een vertelling?

Sindsdien reizen we steeds met een verhaal – een hoofdstuk, een fragment, een flard lang  – naar de monding van de dag. Een kattebelletje met woorden en beelden voor de dromen onderweg.

voorleesweek

(In het kader van de jaarlijkse Voorleesweek (17 – 25 november 2018) van Iedereen Leest.)

 

Wat was er eerst? Ons ei natuurlijk!

WIJ HEBBEN EEN EI GELEGD!!!

Profielfoto met andere woorden boekenblog

Hoog tijd voor ons éigen ei, dachten we zo.

Wij, dat zijn mijn twee kinderen van 11 en 9 en ik. Wij houden van woorden en van verhalen. Van gedichten en van boeken. En we willen dat graag met jullie delen.

Nog een boekenblog? Nog maar eens recensies van kinderboeken? Neen, toch niet. Of toch niet helemaal. We schrijven enkel over boeken die kinderen (de mijne of andere) hebben gelezen. Of die aan kinderen werden voorgelezen. Getest door het doelpubliek dus. 
Ik als volwassene zwijg. Ik registreer en noteer. Zo hoort het ook wel een beetje voor kinderboeken, niet?

Wandel gerust even door ons hofje. Jullie zijn zeer welkom!