Tijdens een lezing enkele jaren geleden verzuchtte illustrator Tom Schoonooghe dat recensenten vaak weinig aandacht hebben voor de illustraties in een verhaal. Ze staan wel uitgebreid stil bij de inhoud, plotontwikkeling, personages, compositie en stijl, terwijl de illustraties bij wijze van boutade omschreven worden als “en de illustraties zijn ook mooi”. Hij stelde de zaken misschien op scherp, maar ik voelde vooral een terechte vraag naar erkenning van hun vakmanschap.

Sindsdien kijk ik met een andere blik naar compositie, kleurgebruik en techniek in illustraties. Ik belichtte al eerder het concept van ‘gericht kijken’ en ‘kijken in veelvoud’. Eerlijk gezegd is dat voor iemand zoals ik zonder enige achtergrond in de beeldende kunsten soms een uitdagende oefening. En soms, hoera!, lijken de woorden vanzelf te stromen, zoals bij het visuele spektakel in Heel Keverburg kookt, een prentenboek over een kookwedstrijd voor zespotigen.

Hé, een kookwedstrijd voor zespotigen? Wie verzint zoiets? Dat kan alleen uit de koker van de Nederlandse schrijfster Bibi Dumon Tak komen. Wij zijn hier thuis al járen gretige lezers van haar leerrijke en vermakelijke verhalen over bekende en minder bekende (en dus onbeminde) dieren. En ja, uiteráárd schreef ik al een portret over haar.

Deze keer is de glansrol voor het materiaal van illustratrice Geertje Aalders. En dat is eenvoudig materiaal, namelijk papier en een papercut. Met een papercut sneed de veelgeprezen Nederlandse knipkunstenares minutieus 207(!) levensechte Keverburgers. Alles werd stuk voor stuk met de hand geknipt, van het kleinste voelsprietje tot de grootste vlindervleugel, van het zachte bloemblaadje tot de fragiele meeldraad, van de fijne bladnerf tot de stevige boomwortels. Dat moet een monnikenwerk zijn. Zo is de blauwe hibiscus op het spetterende slotfeest gemaakt uit blauwe uitgesneden bloemblaadjes met stampers van gele confetti op een klontje rubbercement en ingelegde blauwe en paarse sprietjes voor het kleurverloop. En dat is maar één voorbeeld van haar ragfijne vakmanschap. Volle aandacht voor haar illustraties is een rustgevende, haast meditatieve ervaring.

Aalders creëerde een fascinerende wereld van krioelende en wriemelende zespotigen boven, op en onder de grond. Haar beelden prikkelen al onze zintuigen. De cover bijvoorbeeld is een ware explosie van kleuren, geuren, sensaties, bewegingen en geluiden. Klinkt dit voor jou lichtjes overdreven? Kom, haal het boek in huis en leg je oor eens tegen de cover. Misschien hoor ook jij wel het brommen, roezemoezen, ronken, ruizen, snorren, suizen en zoemen. Magie met gewoon papier en een eenvoudige papercut.