Onlangs bracht ik enige tijd door in de Ripetta, in een kroeg in een achterafsteegje in Rome. Ik ontmoette er Caravaggio met zijn onafscheidelijke hulp Cecco temidden van zijn drinkebroers. Ik was danig onder de indruk van zijn unieke werk, maar keek wel uit om hem niet te schofferen. Want Caravaggio, dat is de geniale schilder maar ook een temperamentvolle vechtersbaas met een stevig strafblad. In deze kroeg dook ook een zekere meneer Will Shaksbird op, een vreemde Engelse snuiter die toneelstukken schreef. Wat moest die hier?

Caravaggio meets Shakespeare. Dat is uiteraard historische fictie, van een ontmoeting laat staan band tussen beide was geen sprake. Het is wel een spannend uitgangspunt. Wat zouden deze twee grote meesters uit de prille 17de eeuw elkaar te vertellen hebben? Lost auteur Tomas Lieske mijn hoge verwachtingen in? Niet helemaal.

Wij van de Ripetta is onderhoudend, spannend en boeiend wat Caravaggio betreft (mijn god, wat een genie is Caravaggio toch!) maar het deel over Shakespeare is voor mij minder overtuigend. Feit of fictie? In dit geval verkies ik toch de feiten.